Nazlı'ya bir şey demiyorum, diyemiyorum daha doğrusu, korkuyorum ama ben.
Tuğba'yı çözebilmiş değilim. Geçen gün resmen gelen mesajları ilk ona okutmuyorum diye bana çıkışmıştı. Hatta o çıkışmayı yaparken gelen mesaj sesi ile telefonumun üstüne atladı. Abartmıyorum, çok ciddiyim. Tuğba'nın yatağının üstünde duruyordu, baya baya telefonun üstüne atladı. Baksın tabi, lafım yok.
Veeee, en sevdiğiniz: Servisteki kız!
Kendisi mesajı okuyamadan kapatınca "Dur bi göremedim." diyebilmiş mübarek bir insan. Ona bir şey söylemek istemiyorum, saygım sonsuz ona. Sadece "Al, bak içinde kalmasın!" diye terslemiş olabilirim birazcık. Ama yani çok samimi olmadığınız birinin mesajlarını okunmaz, ya okunsa bile "Dur bi göremedim." denmez, çaktırmadan bakılır.
Buradan siz üçünüze sesleniyorum: Valla size kızdığımdan yazmadım bu yazıyı. Öyle okumaya değecek değerde mesajlarım olsa amenna! Ama işte benim öyle özel bir şeylerim olmadığı için ben üzülüyorum. Siz "Aman bu ne ya saçma saçma diyaloglar, Allam ya ne kadar gereksiz bir konuşma bu. Hayır sevgilisi ile falan da konuşmuyor ki böyle biz bakınca rahatsız olsun, rahatsız da olmuyo pislik." diyorsunuzdur içinizden diye korkumdan, mesaj atarken kasıyorum. Siz bakıyorsunuz diye kendimi düzgün bir şeyler yazmak zorunda hissediyorum.
Dip not: Ya da vazgeçtim, üçünüze değil, ikinize sesleniyorum. Nazlı'nın gazabından korkarım ben.
Dibin dip notu: Yemekhanede, "Bak o tabağı alma, o tabağa az koymuşlar, aç kalırsın sonra." diye gereksiz ama sempatik uyarılar gönderen sıradaş, cansın.
Beyza Nur
