BİRAZ TERS

O da hayata tersten bakıyor. O benim ruh ikizim... 

Az önce annem odama dalıp bana ters ters baktı ve şöyle bir soru sordu: "Neden yataktan kendini ters sarkıtarak kitap okuyosun?" Tabi ki cevabım çok güzel: "Neden derken? Gayet açık değil mi? Başımın dönmesi hoşuma gidiyo çünkü." Sonra annem "Bence oturarak okumayı da dene." dedi, kapıdan çıktı. Başarılı bir şekilde onu odamdan uzaklaştırmayı başardım. Büyük ihtimalle bu gece bir daha odama falan gelmez. Artık rahatım.

Ha bir de, antrede "Ayynıı (böyle uzata uzata dedi aynen) Salih'le Hakan gibi. (Salih ve Hakan amcalarımdan sadece ikisi) Bunlar sülalecek deli anacım! Ben napıyım?!" diye söyleniyordu sanırım ama bana dediğini düşünmüyorum, ben o kadar deli olamam çünkü. Komşu çocuğunu falan amcalarıma benzetmiştir kesin, veya komşu çocuğunun annesi onu benim amcalarıma bağıra bağıra benzetmiştir, ben onu kendi annemin sesine benzetmişimdir ve bu ses antreden geliyor sanmışımdır, olabilir böyle şeyler. Neyse, bu konu hakkında daha fazla düşünmek istemiyorum zira annem bu sıralar beni çok fazla gömüyor, ben de üzülüyorum sonra.

Dipnot: Son zamanlarda o kadar çok annemden bahsettim ki, her an blogun adını "Beyza'nın Annesi" isimlerimizi de "Beyza'nın Annesinin Kızı" ve "Beyza'nın Annesinin Kızının Arkadaşı" olarak değiştirebiliriz Nazlı ile, görürseniz şaşırmayın.

Arkadaşlık Zor Bir Olay

Gerçekten birinin arkadaşı olmak zor. Birinin kankası olmak iki kat daha zor. Sedefin kankası olmak ise ikinin kare kökünü bulmak. 


Olay aynen şu:

Ben: Pişştt, Sedef!
Sedef: Efendim?
Ben: Elindeki kitaba bir bakim. (Kitabı inceliyorum.) Bu kitabı ödünç alabilir miyim? Yarın getiririm.
Sedef: Tamam. (Gider ve beş adım attıktan sonra geri döner.) Bak Çalış, yok kardeşim sayfaları yırttı, yok üstüne su döküldü, yok kitap elimdeyken sel oldu, yok üstüne tükürük uçtu, yok çantamdaydı çantam da sırtımdaydı, sırtımı çaldılar, beni bıraktılar, yok kitabına araba çarptı falan dinlemem. Yenisini alırsın, ona göre!
Ben: (Gülme kırizindeyim) :D




Bir de kağıdın üzerine "Mantık" yazmış. Kağıdı ortasına kadar kesip bacak yapmış. Eliyle tutup sıranın üzerinde ilerletiyor. Sonra da "Bak Çalış, mantık yürütüyorum." diyor. "Tihitihittihitihi" şeklinde - aynen böyle tihitihitihitihi diye- gülüyor. O öyle gülüce ben de gülmeye başlıyorum falan. 

Bir de bizim "Dünyanın Sonuna Doğmuşum"umuz var. sınıfta bağıra bağıra söylüyoruz beraber. Sınıf baya tepki gösteriyorlar tabi. Çok beğeniyorlar(!) Bizim şarkımız oldu artık o. Anlayacağınız ergen hal ve tavırları :) 

Eğlenceli kız, "Kafa nereye, biz oraya." diyor yani.Beraber diyoruz. Sıla'dan güzel söylüyoruz bir de (!)

Beyza Nur