Gidiyorum..

Gözlerimi açtım. Aslında açtığım anda kör edebilecek bir ışıkla karşılaşamadım. Çünkü annemin sesleriyle zaten uyanmış sayılırdım. Bir gözlerim uyanmamıştı. Onları da uyandırmıştım. Biraz etrafıma bakındım , sonrada hemen saate baktım. Saat karşı duvardaydı ve ben onu göremiyordum. Yani saati görüyordum ama, sayıları ve yelkovan- akrep ikilisi olmadan görüyordum. Boş bir çember görüyordum. Biraz daha etrafa bakındım. Sonra gözlerimin düzeldiğini düşünüp saate baktım, saat yine aynıydı .Meğer saat sabahın altısıymış o yüzden saat görünmüyormuş. Yani sorun gözlerimde değil annemin zaman anlayışındaymış.

Ayağa kalkmadım. Yatakta kaldım biraz daha. Yatağın içinde düşündüm. Sonra bir anda ayağa fırladım. Aklıma çok korkunç ve gerçek bir şey gelmişti. Yani biz bu sene bayramın ilk gününden köye gitmeyi planlıyorduk - Ben değil annemler planlıyordu, ben de katılmak zorunda kaldım. - Ben köye ne kadar geç gidersek o kadar iyi derim her zaman. Neden mi ? Çünkü orada İNTERNET YOK! Yani var ama genelde çoğu evde yoktur varsa da kablolu. Bu da interneti olan evin dışına çıkınca hayatım biter demek. 

Biraz daha düşündüm, internet olmasa ne olur ki yani? Zaten en fazla iki gün kalırız.Sonra aklıma blogum geldi. Yani internet olmadığı süreler yayın giremeyeceğim aklıma geldi. Çok üzüldüm valla. Sonra sağ olsun annem de ikinci darbeyi indirip orada en az dört gün - Hatta daha fazla da olabilir- kalacağız dedi. Ben de hiç gitmek istemedim doğrusu. Ama yapabileceğim bir şey olmadığını öğrendim. Baksanıza artık çıkar yolu yoktu köye gitmememin. Sabahın yedisinde kaldırılmıştım bile...

Neyse . Ben size veda etmeye geldim. Hiç istemiyorum aslında gitmeyi ama gitmek zorundaymışım. O yüzden size bu yazıyı yazıyorum. Görüşürüz dostlarım. Beni çok özleyin. En kısa sürede gelmeyi planlıyorum - Yani oraya gidince her gitme konusu açıldığında gidelim diye destekleyeceğim. Tek yapabildiğim bu çünkü :( -  

Evin içinden sucuk kokuları geliyor ve her nefes aldığımda bu koku içimi yakıyor. Bu da boruların çaldığını yani gitme vaktinin geldiğinin habercisi, çünkü annem az sonra kahvaltı hazır diye bağırmaya başlar. Bari o bağırmadan gidiyim de acısız olsun gidişim ..
Bu arada internete girebileceğim bir yer bulursam tabi kide size döneceğim
bebeklerim.

Evet . Herhalde saat on iki gibi gideriz. Ben de boş durmayayım deyip ellerimdeki mavi ojeleri silip sarı fosforluları sürdüm. Ayağımda mavi ojeler kaldı. Onları da sarı yapardım ama uşendim. Büyük ihtimal gidene kadar her zaman üşeneceğim ve ellerim sarı ayaklarım mavi öjeli olarak dolaşacağım. Neye ya böylede güzel. Beni seven böyle sevsin :)

Not : Resimler neden bu kadar çok hüzünlü ve aldatılmış olduğum bir zamanda yazdığım bir resme koyulabilecek kadar karamsar hiç bilmiyorum. Ama bu da karamsar bir konudur herhalde. Ucundan..

Bu arada bayramınız mubarek olsun bebeklerim..

Nazlı ben bu arada .