.jpg)
Grup işeme nasıl bir şey? Okulumuzun erkekler tuvaletinin birinde kaç tane pisuvar var da on kişi tuvalete gidip hep beraber işeyebiliyorlar? Zira kızlar tuvaletinde sekiz tane tuvalet var sadece. Kızlara daha az sayıda tuvalet mi koydular? Neden kızlara daha az sayıda tuvalet koydular? Bu yaptıkları cinsiyet ayrımına girer mi? Bir insan sınıf arkadaşına grup işeme teklif edecek kadar ağır ne yaşamış olabilir?
Bu soruları o şahane arkadaşımız sınıfta diğer çocuklara grup işeme teklif ettiğinden beri düşünüyorum. Biz de kalabalık gideriz tuvaletlere, biz yedi sekiz kişi oluruz. Birimiz saç yapar, diğerimiz makyaj, başka birimiz tuvalete girmiştir, diğeri de sırada bekliyordur falan. Ama aynı anda aynı şeyleri yapmak istemeyiz, aynı anda hepimiz birden tuvalete girmeyiz mesela, "Üç diyince işiyoruz kızlar, biiiiir, ikiiii, üüüüç, işeee!" gibi cümleler çıkmaz bu sebeple ağzımızdan. Nasıl bir ağır ergenlik atlatıyorsunuz ki siz böyle şeyler yapıyorsunuz? Sizin atlattığınız ergenliği ben atlatmıyor muyum sanki? Ben neden sizin gibi yapmıyorum? Sizin canınız can da bizim canımız patlıcan mı ulan?!
Bunları düşünmeyi bırakmayı planlıyorum zira düşünmem gereken daha mühim şeyler var. Sabah arka bahçede burnumu silerken Nurşi'ye "Çok hastayım, ben bu gün beden dersine girmiycem, her hafta farklı bir bahaneyle derse girmemeye çalışıyorum ama bu sefer süper kanıtlarım var. Sümüklü mendil!"dedikten sonra kafama doğru fırlatılan bir adet ingilizce kitabını düşünmek gibi. Ama düşünülmeyecek türden bir olay değildi, "Hayatımda Ne Zaman Kafama Bir İngilizce Ders Kitabı Yiyebilirim?" adlı bir liste oluştursam, "Arka bahçede beden dersinden nasıl kaytaracağımı hesaplarken." maddesini ilk bir milyon madde arasına koymam herhalde.
Neyse ki kitap kafama isabet etmedi, ayaklarımın hemen yanına düştü. Kitap ilk düştüğünde biraz (tamam baya bir) çığlık atıp kaçmış olabilirim, çünkü cidden kafama ölü kuş düşüyor sandım. (Kafama bir şeylerin düşmesi sorun değil, yeter ki kafama düşen ölü veya kuş olmasın.) Biraz kaçıp baya korktuktan sonra kafamı kitabın geldiği yöne doğru kaldırıp baktım, 11-D'den iki tane çocuk pis pis sırıtıyordu. (O kadar uzak mesafeden hemen yüzleri tanıdım, beynimde taradım, sınıflarını tespit ettim, övünmek gibi olmasın, böyle de süperimdir, uf ya övünmek gibi oldu.) Ardından kitabı elime aldım, biri "Bırak sen biz alırız." diye seslenip güldü. Gittim kitabı çöp konteynırlarından birine attım. Sonra ters ters baktılar. O sırada yaptığım ibneliğin verdiği hazdan dolayı bir gerile gerile yürüyüşüm var görmeniz lazım. Sonra havalı yürüyüş yaparken düştüm. Ay şaka tabi düşmedim. Ama düşseydim acayip rezil olurdum cidden, utançtan bir daha okula falan gitmezdim.
Aslında bir daha okula gitmeme fikri gayet de güzelmiş, acayip rezil filan değil.
Beyza Nur
