GERİ ZEKÂLILIKTA SINIR TANIMAYAN İNSANLARIN, BAZI HEM ASALAK, HEM DE İKİYÜZLÜ İNSANLARA DA DEĞER VERMESİ

Hayattan tiksinmiş bir durumdayım. İnsanların yüzde seksen beşinin ikiyüzlü, yüzde dokuzunun asalak, yüzde dördünün kurnaz, kalan yüzde ikisinin de aşırı salak olma durumu galiba beni tiksindiren. Her şey ve herkes aşırı derecede itici ve iğrenç geliyor şu sıralar. Kendimi bile kendimden, hiç tereddüt etmeden –yukarıdaki gibi- sınıflandırarak tiksindirdim. Aşırı derecede megaloman bir insan olarak bunu da başardım; nasıl oldu ben de bilmiyorum.

Bir insan hakkında “Sen yanlış tanıyorsun, çok iyi insandır o aslında.” şeklinde cümleler kurup, onu sevmeyen onlarca insanı –ki o onlarca insandan çoğu da senin en yakın arkadaşlarından- karşına alıyorsun, onun için yaptığın fedakârlıkların haddi hesabı yok. Yıllardır değer verip muhataba aldığın, konuşmanın tek nedeni herkes dışlıyor diye acıdığın insanın arkandan yemediği halt kalmamış; başına örmediği çorap yok. SENİ KULLANMIŞ İŞTE.  Ama o haklı biliyor musun? Çok haklı hem de, öyle böyle değil. Sen geri zekâlısın çünkü. Salağın önde gidenisin. Ama senin de bir suçun yok ki. Sadece o yüzde seksen beşlik kesimdeki insanlardandı, sen ise yüzde ikilik kesimdendin. Suçlu dünya. Suç hayatın bu kadar gereksiz, saçma ve adaletsiz oluşu. Senin yapabileceğin tek şey yüzde dörtlük kesimden olup olacakları önceden kestirmekti. Ama artık iş işten geçti. Yapabileceğin tek şey arkasından olabildiğince çok küfür ederek içindeki onu öldürme isteğini bir nebze olsun azaltmak. Kalan günlerini ondan ve onunla ilgili olan her şeyden sterilize edilmiş bir ortamda geçirmek.

Üç kuruş bile etmeyen karaktersiz insanlarla muhatap olursan kendilerinin üç kuruş edebileceklerini sanarlar ve götleri kalkar. Çok doğal bir şeydir bu. En bariz sonuçtur. İki artı ikinin dört etmesi gibi bilimsel nitelikte olmasa da evrenin her yerinde uygulamaya sokulmuş bir kanundur. “ÜÇ KURUŞ BİLE ETMEYEN İNSANLARIN KENDİNİ BİR ŞEY SANMASI” olayıdır. “GERİ ZEKÂLILIKTA SINIR TANIMAYAN İNSANLARIN, BAZI HEM ASALAK, HEM DE İKİYÜZLÜ İNSANLARA DA DEĞER VERMESİ”nden kaynaklanan bir durumdur bu. Doğaldır. Yapmamaya çalışın. Bir hata olur, yaparsanız onlara ne oldukları gerçeğini hatırlatın. İnsanın yüzüne çarpan soğuk rüzgârın verdiği etkiyi verecek şekilde yapın. İşe yaramazsa takmayın yahu, boş verin. Hayat gereksiz insanlarla zaman harcayacak kadar uzun değil. Eninde sonunda aslında ne olduğunu hatırlayacaktır.

Takmayın. Boş verin. Umursamayın. Hayat kısa. Ne hali varsa görsün. Beyninizde onu öldüresiye dövdüğünüz sahneler yaratıyor olabilirsiniz. Onu da yapmayın. Bu insanlar bunların hiçbirine değmiyor çünkü. Bilmem farkında mısınız?

BEYZA NUR ÇALIŞ