Descartes, var olduğunu çok kısa bir cümleyle anlatabiliyor: "Düşünüyorum,öyleyse varım." Ben bunu yapamıyorum. Yapamadığım şeyler var. Kendimi eleştirebiliyorum. Demek ki yapabildiğim şeyler de var.
Herkesten olduğu gibi benden de
beklenenler var. Benim kendimden beklediklerim var. Olmak istediklerim var.
Olmamı istedikleri var. Hayatta benimle ilgili olan şeyler var. Benimle hiç
alakası olmayan şeyler var. Ve ben bu benimle ilgili olayan şeylerden birçoğunu
öğrenerek -maalesef ki- beynimde onlara birtakım yerler verdim. Evet,
bunu yaptım.
Hayatta var olduğunu bildiğim
bazı şeyler var. Var olduğundan emin olamadığım soyutlukların da beynimde
kapladığı bir yer var.
Birtakım şeyler var. Ve bu
birtakım şeyler ile ben arasında gerek olumlu, gerekse olumsuz ilişkiler
kurulabiliyor. Demek ki ben de varım. Belki Descartes'in kurduğu cümle gibi bir
cümle kuramıyorum ama ben de varlığımı anlatabiliyorum.
Evet, ben varım. Biriyim, bir
varlığım. Yaptıklarımla, yapamadıklarımla, iyi ve kötü yanlarımla bir
varlığım...
Beyza Nur
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Siz yapıyor yorum, biz yazıyor yayın ;)